Oddział Pulmonologii
Ordynator Oddziału Pulmonologii
dr n. med. Ewa Skrzypczyńska
Oddział Pulmonologii Szitala Wojewódzkiego w Opolu liczy 43 łóżka i hospitalizuje rocznie ok. 1700 osób.
Zajmuje się kompleksową diagnostyką i leczeniem wszystkich schorzeń dolnych dróg oddechowych ze szczególnym uwzględnieniem najczęściej występujących i stwarzających poważny problem zdrowotny społeczeństwa tj. rakiem płuc (diagnostyka i chemioterapia), chorobą obturacyjną płuc, astmą oskrzelową.
Oddział przeszedł gruntowny remont i dysponuje aktualnie wygodnymi i przyjaznymi dla pacjentów warunkami socjalnymi.
Stworzono dwa gabinety pielęgniarskie (zabiegowy i podawania leków doustnych), podawania leków cytostatycznych z zachowaniem zasad intymności i możliwością oglądania telewizji w trakcie wchłaniania leków, kącik dla odwiedzających, a także jednoosobowy pokój dla chorego, jeśli wymaga tego sytuacja zdrowotna.
Oddział dysponuje ponadto pracowniami diagnostycznymi: endoskopową, badań czynnościowych, usg i polisomnografii. Wszystkie pracownie wyposażono w ciągu ostatnich kilku lat w nowoczesny sprzęt diagnostyczny między innymi dzięki funduszom ZPORR. Pracownia Badań Czynnościowych posiada akredytację Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc jako jedna z nielicznych w Polsce do 2012 roku).
Oddział Pulmonologii współpracuje na co dzień z Dolnośląskim Centrum Chorób Płuc i Gruźlicy we Wrocławiu w zakresie diagnostyki inwazyjnej i leczenia w Klinice Chirurgii Klatki Piersiowej.
Systematycznie raz w miesiącu dla pacjentów szpitalnych odbywają się w Oddziale konsultacje torakochirurgiczne i kwalifikacje chorych na miejscu do ewentualnego leczenia operacyjnego.
Personel lekarski Oddziału liczy 6 osób :
- Ordynator Oddziału dr n. med. Ewa Skrzypczyńska specjalista chorób płuc, pełni funkcję ordynatora od 1997 roku.
- Z-ca Ordynatora lek. med. Janusz Wójcicki specjalista chorób płuc.
- Starsi asystenci lek. med. Anna Bilska, lek. med. Janina Langner, lek. med. Grażyna Gliniak specjaliści chorób płuc lek. med. Anna Piskorowska-Pliś specjalista chorób wewnętrznych w trakcie specjalizacji z chorób płuc.
Kadra lekarska systematycznie szkoli się i podnosi umiejętności zawodowe czego wyrazem jest uzyskiwanie certyfikatów:
- umiejętności endoskopii - ordynator oddziału i dwóch asystentów,
- wykonywania i interpretacji spirometrii - jeden asystent,
- wykonywania i interpretacji badań ultrasonograficznych - dwóch asystentów,
- badania i interpretacji polisomnografii -dwóch asystentów,
Personel pielęgniarski liczy 19 wykwalifikowanych pielęgniarek.
Pielęgniarka Oddziałowa Ewa Fornalik specjalistka w dziedzinie pielęgniarstwa zachowawczego, absolwentka Państwowej Medycznej Wyższej Szkoły Zawodowej w Opolu pełni funkcję pielęgniarki oddziałowej od 2009 r.
W zespole pielęgniarskim pracuje:
- 7 pielęgniarek z wyższym wykształceniem medycznym,
- 8 pielęgniarek, które ukończyły specjalistyczny kurs w dziedzinie resuscytacji krążeniowo – oddechowej,
- 6 pielęgniarek posiadających certyfikat w zakresie opieki paliatywnej,
- 4 pielęgniarki, które ukończyły kurs specjalistyczny w dziedzinie endoskopii i wykonywaniu spirometrii.
Wszystkie pielęgniarki zatrudnione w oddziale są przeszkolone w zakresie stosowania leków przeciwnowotworowych oraz leczenia krwią i jej składnikami.
Kadra pielęgniarska systematycznie podnosi swoje umiejętności zawodowe przez ciągły udział w szkoleniach, sympozjach i kursach. Cechuje ją wysoka kompetencja, staranność, uprzejmość i cierpliwość.
Z ogromną przyjemnością pragniemy poinformować o utworzeniu w Oddziale Pulmonologicznym Szpitala Wojewódzkiego w Opolu przy ul. Katowickiej Pracowni Polisomnografii , tj. Pracowni Badań nad Snem.
Kilka słów o samej polisomnografii.
Polisomnografia jest podstawowym narzędziem diagnostycznym do oceny zaburzeń oddychania podczas snu. Jest tzw. „złotym standardem” w rozpoznawaniu zespołu bezdechu sennego.
Charakterystyczną cechą tych zaburzeń jest brak przepływu powietrza przez górne drogi oddechowe w czasie snu , a w konsekwencji niedotlenienie organizmu.
Wykonanie badania polisomnograficznego jest możliwe w specjalnie do tego przygotowanych ośrodkach.
Zespół bezdechu sennego jest to stan chorobowy, w którym występują bezdechy trwające dłużej niż 10 sekund i powtarzające się co najmniej 30 razy w ciągu nocy lub co najmniej 10 razy w czasie 1 godziny snu.
Głośne chrapanie jest objawem między innymi obturacyjnego bezdechu sennego oraz zespołu wzmożonej oporności górnego odcinka drogi oddechowej - UARS (ang. upper airwayesistance syndrome).
Jest to zespół charakteryzujący się przewlekłą sennością w czasie dnia z towarzyszącym głośnym chrapaniem i krótkimi przebudzeniami w czasie snu, bez typowych objawów obturacyjnego bezdechu sennego. Częściej dotyczy osób młodych i aktywnych zawodowo.
Wyróżnia się 3 typy zespołu bezdechu sennego :
Centralny (ang. central sleep apnea), w którym następuje zablokowanie przepływu powietrza w górnych drogach oddechowych wraz z ustaniem ruchów przepony i mięśni międzyżebrowych. Jest to grupa zaburzeń o tle neurologicznym związana z uszkodzeniem ośrodków oddechowych w przebiegu wielu schorzeń. W tej postaci bezdechu charakterystyczne jest rytmiczne, normalne oddychanie w czasie czuwania.
Obturacyjny OBS (ang. obstructive sleep apnea), w którym dochodzi do zablokowania przepływu powietrza w górnym odcinku drogi oddechowej, przy utrzymaniu ruchów przepony i klatki piersiowej. Występuje najczęściej.
Mieszany (ang. mixed sleep apnea), w którym po okresie bezdechu centralnego następuje bezdech obturacyjny.
Obturacyjny bezdech senny:
Jest spowodowany anatomicznymi zmianami w obrębie górnego odcinka drogi oddechowej, do którego należy:
- nos - trudności w oddychaniu spowodowane są między innymi deformacją nosa zewnętrznego, skrzywioną przegrodą, polipami nosowymi i przerostem małżowin nosowych,
- jama ustna i gardło - niedrożność w tym odcinku najczęściej jest spowodowana: przerostem migdałka gardłowego u dzieci, przerostem migdałków podniebiennych, żuchwą cofniętą ku tyłowi (powoduje cofanie się nasady języka do tylnej ściany gardła), przerostem języka, przerostem błony śluzowej gardła, wiotkim i opadającym podniebieniem miękkim oraz wydłużonym języczkiem,
- krtań - zwężenia w krtani spowodowane są: zmianami w budowie nagłośni i porażeniem fałdów głosowych. Na szyi często jest nadmiernie rozwinięta tkanka tłuszczowa oraz nisko położona kość gnykowa, co również sprzyja częstemu występowaniu bezdechów.
Objawami obturacyjnego bezdechu są:
głośne chrapanie, bezdechy w czasie snu, wzmożona senność w czasie dnia, poranne bóle głowy, nienormalna aktywność motoryczna nocna (rzucanie się, bicie rękami), pogorszenie funkcji fizycznej, intelektualnej i seksualnej.
Jak często występuje bezdech senny ?
Na podstawie badań epidemiologicznych przeprowadzonych w USA oraz w Polsce przyjmuje się że zachorowalność na obturacyjny bezdech senny w populacji kobiet wynosi 2%, a w populacji mężczyzn 4%.
Czynniki sprzyjające wystąpieniu obturacyjnego zespołu bezdechu sennego :
- Wiek - mężczyźni po 40 roku życia, kobiety po 50 roku życia.
- Waga - najczęściej chorują osoby z nadwagą. Dla oceny prawidłowej wagi wyznacza się współczynnik BMI (ang. body mass index, waga ciała w kg/wzrost w metrach). Prawidłowe wartości BMI to: dla kobiet =< 27,3; dla mężczyzn =< 27,8;
- Używki - papierosy, alkohol (szczególnie przed snem).
Co to jest chrapanie ?
Chrapanie to objaw, występujący podczas snu, który jest konsekwencją zmian w budowie oraz czynności górnego odcinka drogi oddechowej. Dźwięk jest wytwarzany przez drgania zmienionych tkanek miękkich: podniebienia miękkiego, języczka i błony śluzowej bocznych ścian gardła. Przyjmuje się, że około 20% osób dorosłych chrapie. Jest zjawiskiem naturalnym, które może pojawić się wraz z wiekiem.
Stanowi niepokojący objaw wówczas, kiedy jest nadmiernie głośne (przeszkadza współdomownikom) i kiedy kończy się okresem bezdechu.
Kiedy udać się do specjalisty ?
Jeżeli chrapanie jest uporczywe, przeszkadza domownikom i pojawiają się bezdechy w czasie snu, wskazana jest konsultacja specjalisty zajmującego się problemem bezdechów sennych.
Rozpoznanie obturacyjnego bezdechu sennego :
Diagnostyka polega na wykryciu istotnych zaburzeń oddychania w czasie snu oraz lokalizacji zwężeń w obrębie górnego odcinka drogi oddechowej odpowiedzialnych za to schorzenie. Diagnostyka opiera się na:
- badaniach całonocnych - podczas których rejestruje się przy użyciu polisomnografu obecność bezdechów w czasie snu,
- diagnostyce lokalizacji zwężeń w obrębie górnego odcinka drogi oddechowej, obejmująca badanie laryngologiczne, badania endoskopowe i ewentualnie tomografię komputerową i rezonans magnetyczny.
Polisomnografia:
- Pozwala na ocenę struktury snu,liczby wybudzeń,całkowitego czasu snu.
- Ocenę oddychania – monitorowany jest przepływ powietrza przez drogi oddechowe.
- Ocenę chrapania /mikrofon umieszczony na szyi na wysokości krtani.
- Ocenę rytmu serca
- Ocenę pozycji ciała za pomocą czujnika magnetycznego na podudziu /najczęściej zaburzenia oddychania w czasie snu występują podczas spania na plecach
Leczenie:
Obturacyjny bezdech senny leczy się operacyjnie i zachowawczo.
Bardzo istotnym elementem leczenia jest walka z nadwagą. Leczenie operacyjne polega na przywróceniu prawidłowej drożności w obrębie górnego odcinka drogi oddechowej:
Nos - między innymi: operacje nosa zewnętrznego, przegrody nosa, małżowin nosowych (najczęściej prowadzone w znieczuleniu miejscowym),
Jama ustna, gardło - operacje na podniebieniu miękkim - uvulopalatoplastyki z zastosowaniem lasera, koagulacji termicznej lub ultradźwiękowej (prowadzone w znieczuleniu miejscowym), stosowane także w leczeniu uporczywego chrapania.
- klasyczna uvulopalatopharyngoplastyka (w znieczuleniu ogólnym) polega na usunięciu migdałków podniebiennych, plastyce podniebienia miękkiego oraz bocznych ścian gardła u pacjentów z bardzo nasilonymi zmianami w obrębie gardła,
- zabiegi w zakresie przerośniętej lub przesuniętej nasady języka - laserowe, koagulacje termiczne, ultradźwiękowe (w znieczuleniu ogólnym), operacje kości gnykowej i operacje twarzoczaszki.
Leczenie operacyjne prowadzone jest wieloetapowo w wyspecjalizowanych ośrodkach na oddziałach laryngologicznych.
Leczenie zachowawcze:
W leczeniu nieoperacyjnym stosuje się szereg aparatów utrzymujących prawidłową drożność drogi oddechowej. Najczęściej stosowane to:
- Aparaty ortodontyczne, które zmieniają ustawienie żuchwy (TRD, MAD),
- Aparaty wytwarzające stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych, do których należą:
- CPAP
- BiPAP
- auto-CPAP
- RAMP
Inną formą leczenia zachowawczego jest elektryczna stymulacja - polega na selektywnej stymulacji mięśni odpowiedzialnych za utrzymanie drożności górnego odcinka drogi oddechowej.
Jakie są powikłania nieleczonego obturacyjnego bezdechu sennego?
Jeżeli nie wprowadzi się w odpowiednim czasie właściwej diagnostyki i leczenia obturacyjnego bezdechu sennego jego objawy będą systematycznie narastały.
Jest to konsekwencja stałego niedotlenienia organizmu w czasie snu.
Sen przestaje być regeneracyjny. Pojawić się mogą różne, groźne powikłania zdrowotne jak: nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie płucne i udar mózgu.
Brak regeneracyjnego snu prowadzi w konsekwencji do spadku wydolności fizycznej i psychicznej organizmu. Spada efektywność pracy, spada wydolność seksualna i rośnie ryzyko wypadków samochodowych.
Jak widać z tej krótkiej charakterystyki zespołu bezdechu sennego jest to istotny problem nie tylko medyczny, ale także społeczny ,niosący ryzyko powikłań dla samego pacjenta , jak i jego otoczenia.
Tym istotniejsza wydaje się szybka i nowoczesna diagnostyka tych zaburzeń, prowadzona przez wykwalifikowany zespół.
- Przyjęcia na Oddział:
- na podstawie skierowania
- w przypadku planowanych hospitalizacji w wyznaczonym dniu przyjęcia należy zgłosić się do głównej Izby Przyjęć w budynku przy ul. Katowickiej
do godziny 14.00
Od godz. 14.00 do 7.00 przyjęcia nagłe odbywają się w Oddziale Pulmonologicznym.
- Dokumenty wymagane przy przyjęciu do Szpitala:
- skierowanie do szpitala (w przypadku hospitalizacji planowanych)
- dowód osobisty
- dokument potwierdzający ubezpieczenie
- książeczkę RUM
- dane dotyczące najbliższych krewnych (numer telefonu
- Dodatkowo należy zabrać ze sobą:
- aktualną dokumentację medyczną z dotychczasowego leczenia wraz ze zdjęciami rentgenowskimi płuc
- leki specjalistyczne, które pacjent przyjmował w domu, (należy bezwzględnie pokazać lekarzowi)
- Rzeczy niezbędne podczas leczenia:
- bielizna osobista (piżama)
- obuwie zamienne
- przybory toaletowe
- termometr
- Depozyt szpitalny
- rzeczy osobiste oraz wartościowe pacjenci mogą oddać do depozytu szpitalnego w Izbie rzyjęć i odebrać przy wypisie ze szpitala
- nie należy zabierać do szpitala przedmiotów wartościowych (biżuterii, dużych sum pieniędzy , kart bankomatowych itp.)
- za rzeczy wartościowe , nie pozostawione w depozycie, szpital nie odpowiada
- Należy wiedzieć że:
- informacje o stanie zdrowia pacjenta udzielane są wyłącznie osobom przez niego upoważnionym
- pacjenci hospitalizowani mogą korzystać z posługi duszpasterskiej
- odwiedziny pacjentów odbywają się codziennie, z uwagi na organizację prosimy planować odwiedziny w godzinach popołudniowych.
Ustawa o prawach pacjenta I Rzeczniku Praw Pacjenta jest do wglądu obok dyżurki pielęgniarskiej oraz na stronie internetowej w ogólnej zakładce Pacjent na stronie głównej Szpitala.
Regulamin dla pacjentów jest do wglądu na każdej sali pacjentów.
Adres:
Opole, ul. Katowicka 64, II piętro
Telefony kontaktowe:
Izba Przyjęć Oddziału: 0-77 44-33-296
Ordynator Oddziału: 0-77 44-33-253
Pielęgniarka Oddziałowa: 0-77 44-33-282
Lekarz prowadzący: 0-77 44-33-241 godz. 9-14
Dyżurka pielęgniarek: 0-77 44-33-285
Pielęgniarka Oddziałowa: 0-77 44-33-282
Sekretariat Oddziału: 0-77 44-33-284
Lokalizacja:
